Month: November 2014

“Vinyl komt terug, mensen willen weer iets tastbaars”

mark

Aangezien het niet knalgroot op mijn voorhoofd staat, zal vast niemand zich bedacht hebben dat ik naast een groot aantal andere muziekstromingen best wel eens een acidluisteraar zou kunnen zijn. Een muziekstroming die niet altijd in de picture staat, maar wel vertegenwoordigd wordt door een platenlabel in Den Bosch. ‘Acid en pláten, je bedoelt lp’s, langspeelplaten?’ ‘Jaha.’ ‘Wordt het nog mooier?’ ‘Absoluut!’ Want ik interview eMeL, dj en eigenaar van label Koncept Kore.

Hoe is dit label tot stand gekomen?techno sucks
“Bij Tekno Sucks Records (TSR) bracht ik al muziek uit. Op een gegeven moment was dat zo veel dat ik in samenwerking met hen een sublabel uitgebracht heb. Er werd tegen me gezegd: ‘Dan bepaal jij wat erop komt. Jij gaat dat doen. Het label doen we samen.’ Zo kwam de eerste soloplaat, Koncept Kore 1 uit. In 2004 had ik al Dosis Decibel, de muziek die toen uitgebracht werd was niet helemaal ons ding, wij wilden Drum n Bass en techno mixen. Dat zijn we toen gaan doen. We konden toen zelf beginnen, zelf een soundsystem oprichten.”

Wat vind je dat de uitstraling van het label moet zijn?
“Wij brengen niks uit op mp3, er is maar heel weinig te downloaden, ons medium is vinyl. Als ik een liveset wil zien, dan ook een analoge. Geen laptop, dat is geen liveset. En het grappige is natuurlijk, ik produceer het digitaal. Maar het spelen, de sound, moet analoog zijn. Koncept Kore is donkere mental acidtechno. Eind jaren ’70, begin ’80 had je dingen als Joy Division. Wij maken van daar een vertaalslag naar elektronische muziek. Het logo moet daar ook bij passen: donker, melancholisch. In principe moet het logo al t-shirts verkopen. Het moet een op zichzelf staand iets zijn. Je wil niet weten hoeveel mensen dat logo kennen. Je moet iets grijpends hebben, iets triggert ze om het te kopen.”

Markie

Jullie zijn een subsabel van TSR, wordt er ook samengewerkt met andere labels?
“In principe met Dosis Decibel. Iemand anders heeft daar het stokje overgenomen, ik werk er nog mee samen. Sowieso sta ik achter elke samenwerking die een label wil aangaan. Ik sta altijd heel erg open om muziek uit te brengen. Andere labels mogen best een keer iets van mij gebruiken, het is allemaal m’n eigen muziek. Ik probeer gewoon mensen te bereiken met goede muziek. Niet voor het geld, maar goede muziek moet bij mensen terechtkomen.”

Welke feesten worden er door jullie gegeven?
“TSR doet labelavonden, en bij een nieuwe plaat een releaseparty. Veel in Rotterdam, of andere steden. Het grappige dat zoiets amper gebeurt in Den Bosch. Daar is echt 0 platform voor electronische muziek, het is allemaal nerdy of versplinterd. Terwijl er veel mensen bezig zijn met gave muziek, maar die shit krijgt geen kans hier. We hebben ook niet echt een denderend nachtleven.”

emelMet welke gedachte kiezen jullie ervoor platen uit te brengen?
“Zelf draai ik met vinyl, ik breng het eigenlijk uit voor mezelf, om te kunnen draaien. Andere mensen krijgen de kans om hun sound op vinyl uit te brengen en ook weer gedraaid te worden op underground feestjes. Veel mensen maken muziek die ik vet vind.”

Daarnaast worden er van jou nog platen uitgebracht bij een een ander label, hoe komt dit?
“Ik werk veel op Youtube en Soundcloud. Muzieklabels komen zelf met de vraag of ze iets uit mogen brengen. Platen zijn heel duur om uit te geven, als undergroundlabels iets willen uitbrengen op hun label zijn dat veel kosten die je niet hoeft te maken. Daarnaast krijgen meer mensen jouw muziek te horen. Maar het is nog veel meer een eer om gevraagd te worden door een label. Iemand heeft jouw muziek gehoord en vindt het gaaf, dan heb je echt zoiets van ‘wow iemand wil jou uitbrengen’. Iemand is erin geïnteresseerd, iemand wil jou steunen.”

Wat is de toekomst voor het uitbrengen op vinyl?
“Vinyl is weer een opkomende markt. Er wordt nu waarschijnlijk meer vinyl verkocht dan in 1985, dat is echt zo. Dit medium gaat de tand des tijds doorstaan. Mensen die lang willen genieten van muziek luisteren vanaf een plaat. Je kunt een plaat 100 jaar in de hoes in een normale, vochtvrije kast zetten, dan haal je die plaat na 100 jaar uit de hoes en die kan je gewoon draaien. Een cd overleeft niet zo lang. Platen zijn een directe verwerking, analoog, tastbaar. Mensen willen dat weer, tastbare dingen komen terug.”

(foto’s: Koncept Kore en TSR)

Advertisements

“Je moet een keer op je bek kunnen gaan”

Banzai‘Radio Banzai – Straight-up underground sound from the various scenes of Den Bosch, the Netherlands. Fuck commercialism, we do what we want – it’s useless to resist us!
A wide spectrum of DJs reside at the Banzai Studio – styles ranging from Techno, Acid, DnB, Hiphop, Reggae, Dub, Jungle, Hardcore, Minimal, Ambient, Folk, Jazz…u name it. Expect the unexpected!’

Ja, de biografie van Radio Banzai op Mixlr belooft wat. Ik interview Zenn Denn Bass, programmamaker op de bekendste Bossche undergroundzender.

Banzai wordt uitgezonden in een pand dat jaren gekraakt is geweest, al sinds de jaren ’70 wordt hier radio gemaakt. Van oorsprong was het een piratenzender, tot de etherflits in 2003. “Toentertijd was het heel erg een zender die een politieke boodschap uitdroeg. Nu zit ik alweer een jaar of vijftien bij Banzai. Ondertussen hebben we de overstap gemaakt naar internetradio en is het vooral lekker muziek uitzenden.”

Op de zender wordt iedere avond uitgezonden, met een non-commerciële insteek die vooral draait op het enthousiasme van iedereen die er aan meewerkt. “In de regels staat dat er geen reclame gemaakt wordt. Dj’s mogen wel adverteren voor hun eigen feest, maar we genereren er geen inkomsten mee. Iedereen die draait, betaalt contributie, zo financieren we de hele boel.” Alle moeite die in de zender gestoken wordt, is makkelijk te begrijpen wanneer Zenn verder vertelt: “Het is een fijne studio, iedereen kan z’n ding doen hier, daarom is het elke avond anders. Soms nemen dj’s gasten mee die ook draaien. Elkaar nieuwe platen laten horen, de grappige momenten die ontstaan, dat is gewoon hartstikke tof.”

“Je hebt hier mogelijkheden, het is een podium, een oefenruimte voor dj’s. Mensen kunnen hier goed leren draaien en hun platen ontdekken. Als je elke week met hetzelfde tasje platen aan komt zetten, moet je op een gegeven moment echt wel eens kijken wat er op die gare B-kant staat.” Hier is geen woord te veel van gezegd. Er zijn genoeg voorbeelden van artiesten die gedraaid hebben bij Banzai of groepen die elkaar zo gevonden hebben. Voor namen als Glow, Patta Crew, Zodiak en Pacha Mama is Radio Banzai een springplank geweest.

De politieke boodschap blijkt er wel nog ergens in de zitten, vooral zodra Zenn over de cultuur in Den Bosch vertelt. “Het is heel triest, er lijkt geen ruimte te zijn om te experimenteren. Overal houdt men strak vast aan budgetten en deurinkomsten die gehaald moeten worden. Het kan best zijn dat een feest wat voor het eerst gehouden wordt, niet meteen een daverend succes is. Dat is toch niet raar? Je moet een keer op je bek kunnen gaan. Maar het gebeurt vaak dat een tweede editie dan niet gehouden wordt.”

Telt dit alleen voor Den Bosch, of is dat in andere steden ook zo, vraag ik me af. “Nou, het is natuurlijk mijn visie, maar ik heb het idee dat bijvoorbeeld bij de Hall of Fame in Tilburg een stuk soepeler omgegaan wordt met ideeën. Als je iets gaafs weet, kun je er daar wel mee aankomen. Ik organiseer zelf ook feesten. Dat doe ik nooit voor het geld, alleen voor het plezier. En zo denken meer mensen erover. Natuurlijk zit je met bepaalde kosten, maar quitte spelen is toch ook al goed als je het voor de fun doet?”

zenn

“Als je in een stad woont, weet je dat er herrie gemaakt wordt. Maar veel feesten die wat mij betreft in de binnenstad horen, worden verplaatst naar de Pettelaar. Daar gaat dan een hek omheen en je flesje water mag je inleveren bij binnenkomst. Zoiets als Hiphop in Duketown hoort op de Parade, of de markt. Het moet in het zicht zijn, anders verras je ook niemand. Je wordt nu door allerlei regeltjes en dingetjes ingeperkt, dat vind ik echt repressie. Er wordt gewoon uit angst gehandeld, alles wat een beetje anders is, lijkt niet te kunnen. Het is meer de mentaliteit waar het om gaat, waarom staat er twee weken een carnavalsmoskee op de markt, maar is er geen Popwerk meer?” Aldus Zenn, over de mentaliteit in de stad.

Wat zou er dan anders moeten in de stad? “Er wordt zo streng vastgehouden aan sluitingstijden en er is een gebrek aan gave clubs, er mist diversiteit. Alles is zo veilig, het snijdt geen hout. Ik wil nieuwe dingen horen, juist wat ik niet ken, minder middle of the road. Den Bosch is ingeslapen en mag wel weer eens wakker worden. Er komt talent uit de stad, maar dat kan zich hier niet meer ontwikkelen, dus het gaat weg. Dat is zo ontzettend jammer, cultuur en muziek is voor iedereen. Het is natuurlijk makkelijk praten vanaf de zijlijn, maar toch. Er zijn bepaalde grenzen, maar je moet een beetje uit de bocht kunnen vliegen.”

(foto’s: Radio Banzai)