Month: September 2014

“De sessies zijn voor heel muzikaal Den Bosch goed”

In de Lohengrin, een bruin café in het zuiden van Den Bosch worden op de laatste zaterdag van de maand jamsessies gehouden. Afgelopen zaterdag was de negende editie. Geen opera, zoals het Lohengrin van Wagner, maar improvisatie voor iedereen. Eigenaar van het café, Pauly da Silva vertelt hoe dit tot stand is gekomen: “Al 15 jaar wil ik hier jamsessies organiseren. Het heeft lang geduurd om mensen om me heen te krijgen en dit waar te maken. Door al die mensen is het nu een succes. De eerste keer was de opkomst het minst, nu wordt het steeds beter. Dat hebben we samen allemaal voor elkaar gekregen.”

IMG_1653

Frans Kwekkeboom (saxofoon):
“Onze schoorsteenveger wees me op de sessies, toen ik hier kwam, bleken er veel bekenden te zijn. Soms zijn de sessies boven, soms beneden. Ik vind dat beneden de sfeer beter is, door de ruimte waar we in spelen. De regie en roulatie zijn goed. Ik ben een gepassioneerd muzikant, met name in de Jazz. Maar ik heb bij verschillende bands gespeeld, onder andere in een symfonische rockband. Klanken en timing zijn belangrijk in de muziek, het tastbaar maken. Met klanken een verhaal vertellen.”

IMG_1581

Marc de Regt (voorin, gitaar):
“Met mensen die ik hier ontmoet heb, zit ik nu in een band. Soms is er een rapper bij en we leggen contacten met een zangeres. Nummers schrijven doen we ook zelf, we willen niet andermans muziek namaken en krijgen vooral inspiratie van elkaar. Onze muziek heeft invloeden van funk, soul en Arabische muziek. Het zal altijd een hobby blijven, maken waar je zin in hebt, geeft veel plezier. De sessies zijn voor heel muzikaal Den Bosch goed.”

IMG_1622

Jack:
“‘Kom nou, spelen, spelen, spelen!’ Dat was het eerste wat Marc zei toen ik bij de sessie kwam. Ik ben een opportunist en zocht bandleden, daarom ben ik in eerste instantie gekomen. Aan het begin had ik een beetje mijn twijfels, er was toen muziek waar ik me niet zo in kon vinden. Nu zit ik onder andere met Marc in een band, we schrijven samen de nummers. Onze muziek is filosofisch, we willen vragen stellen, geen antwoorden geven. We vullen elkaar erg goed aan en delen plezier. Muziek is een aangename manier van menselijk contact: non verbaal, alleen klanken.”

IMG_1673

Jan Heijmans (toetsen):
“Ik speel onder andere bas in de band BluezzControl maar organiseer ook feesten. Vorige maand hebben we een optreden gehad wat me nog lang bij zal blijven, in Grave, voor de Hells Angels. Het was heel apart, ze waren enorm vriendelijk en we deden veel verzoeknummers. Ik hou van improvisaties, muziek moet altijd anders zijn. Nummers moeten iedereen verrassen, het publiek, de band en jezelf. Hier bij de sessies kunnen muzikanten voor de eerste keer op een podium staan. Den Bosch heeft een beperkt muziekleven, er is weinig live muziek. Andere steden hebben meer podia. Mensen moeten hier meer initiatief nemen, niet wachten tot ze gevraagd worden maar zelf iets regelen.”

IMG_1567

Bram Megens:
“Op het podium zit ik het fijnst achter de drums, maar ik speel ook gitaar. Een tijd geleden heb ik in een band gezeten en veel ervaring opgedaan. We speelden toen in een jongerencentrum in Rosmalen en zo ben ik in aanraking gekomen met de sessies. Muziek is een afleiding met een hoge prioriteit. Ik haal graag fragmenten uit andere stijlen. Hou je niet van latin? Ga het toch luisteren, er zit altijd wel iets in. Met Jack en Marc zit ik in de band. Het is leuk als het ergens heengaat, maar als het nergens heengaat is het net zo leuk. Hier leer ik mensen kennen die verder zijn, muzikaal gezien, daar kan ik veel van leren. Voor elke muzikant in Den Bosch zijn de sessies een aanrader.”

IMG_1610

Barthe Ermstrang:
“Muziek is mond op mond reclame, zo zijn ik en andere familieleden hier terechtgekomen. We waren op zoek naar andere sessies. Zelf heb ik jarenlang opgetreden in een professionele coverband. Nu ben ik zoekende naar iets nieuws. Een van de grappigste plekken waar we met de band op hebben getreden was op een rondvaartboot. Het is prachtig om op te treden in een zaaltje, met alleen akoestische muziek en dat zo’n heel klein liedje iemand dan echt raakt. Aan de andere kant is het ook heel speciaal als je iemand bij een groter concert met een rocknummer een traantje weg ziet pinken. Muziek is echt gevoel. Als ik een all time favourite zou moeten kiezen, is dat Dianne Reeves. Wat die weet neer te zetten met twee gitaristen, dat is echt kunst. Maar eigenlijk is het onmogelijk kiezen, er is zo veel moois.”

IMG_1588

Hans Ligtenberg (zang, gitaar):
“Bij de coverbands waar ik in heb gespeeld, begon ik me een automaat te voelen, een soort muzikaal behang, ik ben daar gestopt en op een gegeven moment begonnen met jammen. Ik geloof dat dat steeds meer komt, als ik wil kan ik iedere avond naar een andere sessie. Bij de gaafste waar ik ooit ben geweest maakten de muzikanten het nummer totaal anders terwijl ze aan het spelen waren, dan is het echt interessant. Hier is het een mooie laagdrempelige insteek, maar mensen hebben natuurlijke schroom. Onder andere daarom ben ik voor meer coaching. Als een band echt goed is, kan hij goed met het publiek omgaan, het gaat om de wisselwerking. Als het publiek het heeft over een goed optreden, gaat het nooit over de muziek.”

IMG_1647

Jac Langendijk (trombone):
“Pauly, de baas hier, had het plan voor een jamsessie. Daar kunnen we wel wat mee, dacht ik. Nu blijkt dat het aanslaat, mensen komen graag. Muzikanten worden samengebracht en ze hebben de gelegenheid te spelen. Er wordt al gedacht aan uitbreiding van de sessies. Zodat het meer een open podium wordt. Muziek is een hele fijne hobby, ik kijk naar de sessie uit. Iedere maand opnieuw. Mensen worden gemotiveerd om mee te doen. Ik heb liever iemand met microfoonangst die erachter kruipt, dan iemand die microfoongeil is en er maar niet achter vandaan komt.”

This slideshow requires JavaScript.

Advertisements

Trammelant met Knarsetand

Misschien dat ik door mijn aandeel in de consumptie van de 500 gratis Jack&Coke niet helemaal onpartijdig meer ben, maar de opening van het vernieuwde poppodium en de fabriek van de W2 is goed gevierd. De drankjes blijken het best bewaarde geheim van de avond, want Jack en ik hoeven pas rond half twaalf afscheid van elkaar te nemen. Kleine noot: de opening begon om 19.15. Als laatste act mixt dj Twanz plaatjes. Vanavond wordt een drieluik zoals Jeroen Bosch zich dat niet voor had kunnen stellen.

Voor het nog iets te nuchtere publiek lijkt de openingsact Sven Hammond Soul het aan het begin moeilijk te hebben. De vijfkoppige band heeft enkele malen eerder in de W2 gestaan en is dus bekend hier. Toch gaat de interactie met de zaal niet in een keer goed, de zanger moet er hard aan trekken om het publiek mee te krijgen. Zodra de verbinding eenmaal tot stand is gekomen is het feest er ook echt.

Door de avond heen is te zien dat de W2 (of het feit dat de optredens gratis waren) veel publiek trekt, veel verschillend publiek. Er lopen krakers rond, mannen in pak en muzikanten die zelf komen kijken. Voor het podium staat lange tijd een soort pin-up meisje te dansen. Ze heeft een korte pony en golvend haar, draagt veel kant en een korset. Allemaal zwart, maar ze ziet er nog steeds lief uit. Achter in de zaal staat een man met een hanekam en kistjes te praten met een man in nette schoenen en een donkerblauw pak.

Hoofdact Knarsetand krijgt zowel de zaal als het podium goed vol, ze zijn zelf met tien man dus dat scheelt. Zingend over Babylon beweegt zangeres Miou zich sierlijk van de ene kant van het podium naar het andere. Net een gereïncarneerde Cleopatra. Hoewel ze met haar lange dreads van het ene op andere moment kan veranderen in een Medusa wanneer er een heftiger nummer gespeeld wordt.

Het publiek is een beetje nukkig deze avond, een geluk bij een ongeluk want zojuist is collectief een nieuwe term uitgevonden: crowd lifting. Een fenomeen waarbij een persoon net als bij crowd surfen de hele zaal door gaat, maar steeds op dezelfde handen gedragen wordt omdat de rest van het publiek weigert hem aan te pakken. Gelukkig gaat de sitdown een stuk beter. Wanneer je letterlijk met je neus op de feiten gedrukt wordt en op okselhoogte kunt constateren dat het zo naar mens ruikt overal. Daarna mocht ook de pit niet ontbreken.

Maar goed, terug naar het optreden. Wat gaat het er lekker aan toe, veel nummers hebben een duidelijke ska invloed, reggae komt ook veel terug. De combinatie met andere muziekstijlen maakt dat elk nummer een eigen karakter heeft maar dat het optreden duidelijk een geheel is, alle songs lopen in elkaar over. Ken je dat, als een artiest echt goed is, en je gewoon een beetje verliefd wordt als ze bezig zijn met muziek maken? Het is op z’n minst auditief flirten.

Kortom, een interessante, gevarieerde avond, maar uiteindelijk heb ik me nog nooit zo smerig gevoeld. Niet om het zweet, niet om het rondvliegend bier, maar omdat ik aantekeningen sta te maken tijdens een optreden waarbij iedereen op het podium zich uit de naad aan het werken is. Ach ja, je moet er iets voor over hebben hé.

This slideshow requires JavaScript.

Welkom in Den Bosch

Misschien hoef ik je hier helemaal geen welkom te heten, het kan goed dat je in Den Bosch woont, of in de buurt. Anders ben je er vast wel eens geweest, heb je een Bossche Bol gegeten, gekeken naar de Sint Jan (die waarschijnlijk in de stijgers stond) en gedacht: goh, wat een gezellig bourgondisch stadje. Geen van bovenstaande? Dan vraag ik me af wat je op dit blog doet, maar vind ik het extra leuk dat je al tot hier gekomen bent en interesse hebt! Blijf vooral nog even hangen.

Den Bosch heeft godzijdank meer te bieden dan gigantische chocolade slagroomsoezen en een kerk gebouwd op moerassige grond. Een kleine rondleiding:

Vlakbij het centraal station staat een oude sigarenfabriek, nu vooral bekend als de W2. Sinds eind jaren ’80 wordt een podium geboden aan nationale en internationale bands en solisten uit allerlei genres. Naast het Poppodium profileert de W2 zich ook als Popcollectief voor (amateur) muzikanten. Op dit moment wordt gewerkt aan drie nieuwe oefenruimtes die aan het eind van het jaar af moeten zijn. Bedoeld voor startende regionale bands. Vrijdag 19 september is de opening van het vernieuwde Poppodium en de nieuwe Willem II Fabriek (voor muziek en kunst).

3000295694_39c9d9e583_o

Wie bij de W2 de straat oversteekt, treft de Verkadefabriek. Ja, inderdaad, ‘die van de koekjes’. In 2004 was de verbouwing van het pand klaar en werd het echt in gebruik genomen. Er is nu film, theater, cabaret, dans, lezingen en debat en horeca. Interessanter voor de muziekliefhebber zijn de repetitieruimten, het clubgedeelte ClubV en de losse optredens van onder andere jazzmuzikanten, singer-songwriters en enkele bandjes. Ook de Verkadefabriek heeft iets te vieren, na een klein rekensommetje wordt duidelijk dat de fabriek dit jaar tien kaarsjes uit kan blazen (van een zelfgebakken taart misschien). Dit wordt gevierd op 27 september, met het non-stop festival 24 uur Verkadefabriek.

Het World Skate Center zit een straat verder, met uitkijk op de kade van de Dieze. Ooit een ijzergieterij, toen het evenementencentrum de Talent Factory zoals dat jaren bekend is gebleven, sinds eind 2012 het WSC. De muzikale noot blijkt hier uit de jamsessies die maandelijks georganiseerd worden, er is plek voor (punkrock) bands en tijdens de Popronde zal de psychedelische rockband PAUW hier optreden. Daarnaast is er regelmatig een dj die plaatjes draait tijdens het skaten en chillen.

Maar nu richting het centrum. P79 is gevestigd op de markt, nummer (je raadt het nooit) 79. Bij het VVV kantoor kunnen ze je meteen doorsturen naar beneden, het café is namelijk gevestigd in de kelder van hetzelfde gebouw. Naast de vijf resident dj’s is er ongeveer eens per maand een comedy night en veel live muziek, soms van donderdag tot en met zondag.

In een bekende horecastraat tussen de markt en de Parade zit Roels. Elke donderdagavond is er live muziek met piano en drums, vrijdag en zaterdag een dj.

Het Theater aan de Parade valt ook onder de categorie ‘van alle markten thuis’. Cabaret, dans, film, en natuurlijk meerdere vormen van theater en musical. Hier worden concerten verzorgd en opera’s en klassieke muziekstukken opgevoerd.

7857876280_52a65f9b47_o

Sinds 2005 biedt de Toonzaal klassieke muziek, jazz en wereldmuziek. Ook op deze locatie, vlakbij de Parade is er werk- en productieplaats voor muzikanten en componisten.

In de Muzerije, naast de bieb ligt de nadruk op amateurkunst. Dans, beeldende kunst, theater en muziek natuurlijk. Er worden vooral cursussen gegeven voor volwassenen en kinderen maar ook optredens verzorgd. Sinds maart is op zondagmiddag Biertje Bandje Bitterbal. Regionale bands krijgen een podium, bezoekers kunnen met een (tadaa!) biertje en een bitterbal van 14.00 tot 18.15 komen luisteren.

Bij de Rode Pimpernel, schuin tegenover de Muzerije zat je goed op dinsdagavond (unplugged) en zondagmiddag (bandjes van verschillend allure). Helaas is het café sinds juli permanent gesloten.

Ten slotte is er nog genoeg te doen in de evenementenlocaties die Den Bosch rijk is. De Brabanthallen achter het centraal station, de Azijnfabriek vlakbij de Sint Jan en de Orangerie om de hoek van de Muzerije. Er wordt van alles georganiseerd, van technofeesten tot carnavalsavonden.

(foto’s: https://www.flickr.com/photos/faceme/, https://www.flickr.com/photos/prutsert/)